تمرکز دولت چهاردهم بر مدارس دولتی عادی و جلسات مکرر رئیسجمهور در این باره، میتواند نویدبخش آغاز دورهای جدید برای بسط عدالت آموزشی در کشور باشد اما در این میان مسئولان آموزشوپرورش باید از این فرصت به نفع مدارس دولتی عادی استفاده کنند.
توجه به آموزش و پرورش، بهویژه وضعیت مدارس دولتی عادی، ضرورتی حیاتی برای ایجاد عدالت اجتماعی و کاهش شکاف طبقاتی در جامعه است.
مدارس دولتی، بهعنوان اصلیترین بستر آموزشی برای بخش عمدهای از دانشآموزان کشور، نقش کلیدی در پیشرفت و ارتقای جایگاه اجتماعی آنان ایفا میکنند. بااینحال، در بیش از یک دهه اخیر، این مدارس تحت تأثیر سیاستهای نادرست، گسترش تنوع مدارس، و نگاه خصوصیسازی به آموزش به حاشیه رانده شدهاند. این وضعیت، امروز در قالب افت محسوس کیفیت آموزشی و عملکرد ضعیف دانشآموزان مدارس دولتی عادی (که 80 درصد کل دانشآموزان کشور را شامل میشوند) نمود یافته است.