به گزارش ایبنا به نقل از مشرق؛ بسته شدن تنگه هرمز که حدود ۳۰ درصد از نفت جهان از آن عبور می‌کند، حالا به بحرانی برای اقتصاد جهانی تبدیل شده است.

در حالی که مالکان نفت‌کش‌ها و سوداگران حمل و نقل دریایی از این شرایط سود‌های کلان به دست می‌آورند، کشور‌های واردکننده نفت با هزینه‌های سرسام‌آوری دست و پنجه نرم می‌کنند که تبعات آن دامن‌گیر سفره مردم در سراسر جهان شده است.

یک سفر ۳۱ میلیون دلاری؛ هزینه‌ای که پیش‌تر یک‌چهارم بود

بر اساس گزارش بلومبرگ، کرایه یک نفت‌کش فوق‌بزرگ برای حمل نفت از خلیج فارس به شرق آسیا، به رقم نجومی ۳۱ میلیون دلار رسیده است. یعنی برای هر بشکه نفت، حدود ۱۵.۵ دلار فقط هزینه حمل پرداخت می‌شود؛ در حالی که پیش از بحران هرمز، این رقم کمتر از ۴ دلار بود.

به عبارت دیگر، کرایه حمل یک محموله نفت، اکنون بیش از ۴ برابر شده و هزینه حمل هر بشکه نفت، تقریباً معادل ۱۷ درصد از قیمت خود نفت است.

در این میان، شرکت‌های کشتیرانی و مالکان نفت‌کش‌ها، از این وضعیت بحرانی بهره‌برداری می‌کنند. بر اساس تحلیل لویدزلیست، درآمد روزانه هر نفت‌کش فوق‌بزرگ در مسیر خلیج فارس به چین به ۵۲۳ هزار و ۹۴۲ دلار رسیده که بیش از ۵ برابر دوران پیش از جنگ است.

شرکت کره‌ای سینوکور نیز از دسامبر گذشته (پیش از شروع جنگ) برنامه خرید نفت‌کش‌های دست‌دوم را آغاز کرد و تاکنون ۷۲ فروند نفت‌کش فوق‌بزرگ خریده است.

مجموع خرید‌های این شرکت به نزدیک ۸۰ فروند و بیش از ۶ میلیارد دلار رسیده است. سینوکور از حمایت مالی شرکت سوئیس-ایتالیایی‌ام‌اس‌سی نیز بهره‌مند شده که در مارس گذشته برای خرید ۵۰ درصد از سهام آن اقدام کرد.

رویترز نیز در فوریه گزارش داده بود که سینوکور کنترل حدود ۷۸ نفت‌کش فعال در بازار نقدی را در اختیار دارد و پیش‌بینی می‌شود این شمار به ۸۸ فروند برسد.

بر اساس یادداشت شرکت یونانی سیگنال گروپ، رسیدن به ۸۸ نفت‌کش به این معناست که سینوکور حدود ۲۴ درصد از ناوگان فعال در بازار نقدی و نزدیک به ۱۲ درصد از کل نفت‌کش‌های فوق‌بزرگ جهان را در اختیار خواهد داشت. این تسلط بی‌سابقه، به سینوکور قدرت تعیین قیمت در بازار کرایه حمل را داده و عملاً بازار را در انحصار خود درآورده است.

افزایش کرایه حمل؛ تورمی جدید بر اقتصاد جهانی

این افزایش بی‌سابقه هزینه حمل، زنجیره‌ای از تبعات منفی را به همراه دارد. نخست آنکه هزینه تمام‌شده نفت برای کشور‌های مصرف‌کننده به شدت افزایش یافته و این یعنی فشار بیشتر بر سفره مردم و تشدید تورم در سراسر جهان.

دوم اینکه کشور‌های فاقد ذخایر استراتژیک کافی، با چالش جدی در تأمین نفت مورد نیاز خود مواجه شده‌اند و ممکن است با کمبود سوخت روبه‌رو شوند.

سوم اینکه افزایش هزینه حمل، قیمت تمام‌شده کالا‌های اساسی و مواد اولیه صنعتی را نیز بالا می‌برد، چراکه نفت در تولید و حمل بسیاری از کالا‌ها نقش کلیدی دارد.

پیش‌بینی افزایش بیشتر کرایه حمل

گریگ میلر، تحلیلگر لویدزلیست، هشدار داده که با ادامه بن‌بست در مذاکرات و تداوم تهدیدات امنیتی، تقاضا برای نفت‌کش‌ها بیش از پیش افزایش خواهد یافت و کرایه حمل ممکن است به سطوح بالاتری نیز برسد.

این در حالی است که قیمت نفت خام همچنان بالای ۹۰ دلار باقی مانده و هیچ نشانه‌ای از کاهش تنش‌ها در منطقه دیده نمی‌شود.

هزینه‌های جدید بر دوش واردکنندگان و مصرف‌کنندگان نهایی

با افزایش هزینه حمل نفت، قیمت بنزین، گازوئیل، محصولات پتروشیمی و حتی مواد غذایی که با نفت تولید یا حمل می‌شوند، در سراسر جهان صعودی خواهد شد. این یعنی خانواده‌ها نه تنها هزینه بیشتری برای سوخت می‌پردازند، بلکه برای خرید کالا‌های اساسی و مواد غذایی نیز باید پول بیشتری خرج کنند.

به عبارت دیگر، بسته شدن تنگه هرمز، یک بحران اقتصادی تمام‌عیار را به جهان تحمیل کرده که دامن‌گیر همه کشورها، از واردکنندگان بزرگ تا مصرف‌کنندگان عادی خواهد شد.