به گزارش ایبنا، هیات عالی بانک مرکزی با تصویب «دستورالعمل اجرایی تأسیس، فعالیت، نظارت و انحلال صندوق‌های قرض‌الحسنه» در تابستان ۱۴۰۵، نسخه جدید این دستورالعمل را جایگزین مصوبه زمستان ۱۴۰۳ کرد. این به‌روزرسانی با هدف شفاف‌سازی، تقویت نظارت و ساماندهی هرچه بیشتر صندوق‌های قرض‌الحسنه انجام شده است.

مهم‌ترین تغییرات این دستورالعمل عبارتند از:

– تغییر در طبقه‌بندی صندوق‌ها: عناوین «خرد، کوچک، متوسط و بزرگ» به «نوع اول، نوع دوم، نوع سوم و بزرگ» تغییر یافت.

– امکان استفاده از درگاه پرداخت اینترنتی: ممنوعیت استفاده درگاه پرداخت اینترنتی برای صندوق‌های نوع اول و دوم و سوم برداشته شد و این صندوق‌ها در چارچوب ضوابط و مقرات ابلاغی بانک مرکزی مجاز به استفاده از درگاه پرداخت اینترنتی هستند.

– رفع محدودیت سپرده گذاری در موسسات اعتباری: محدودیت در تعداد موسسات اعتباری که صندوق‌های قرض الحسنه موظف بودند منابع نقد خود را صرفا نزد آنها سپرده گذاری کنند، برداشته شد.

– افزایش میزان منابع نقدی سپرده گذاری در موسسات اعتباری: میزان منابع نقدی که صندوق‌های نوع اول و دوم (صندوق‌های خرد و کوچک سابق) می‌بایست نزد موسسات اعتباری در قالب سپرده سرمایه گذاری مدت دار نگهداری کنند، از ده درصد به حداکثر بیست درصد افزایش یافت.

– امکان افزایش سرمایه از محل مازاد تجدید ارزیابی دارایی‌های ثابت: امکان افزایش سرمایه از محل مازاد تجدید ارزیابی دارایی‌های ثابت حداکثر به میزان حداکثر سی درصد سرمایه ثبتی مهیا شد.

– تغییر سقف تسهیلات: سقف تسهیلات قابل پرداخت به هر شخص در صندوق‌های نوع اول، دوم و سوم ۱.۵ میلیارد ریال تعیین شد. پرداخت تا ۲۰۰ میلیون ریال توسط صندوق و تا سقف ۱.۵ میلیارد منوط به تصویب هیئت مدیره و تایید عامل نظارتی است.

– ثبات در سایر حدود: حداقل ذخیره نقدی ۵ درصد، حداکثر مدت بازپرداخت ۳۶ ماه برای صندوق‌های نوع اول تا سوم و ۶۰ ماه برای صندوق بزرگ، و حداکثر ۵۰ شعبه برای صندوق بزرگ بدون تغییر باقی مانده است.

این دستورالعمل از زمان ابلاغ، مبنای عمل صندوق‌های قرض‌الحسنه و نهاد‌های نظارتی خواهد بود.